O TYM, ŻE KOŃCOWOROCZNY MARAZM

 

Oczywiście na koniec roku MUSI być jakaś afera – co to byłby za rok, gdyby się coś nie spierdoliło w ostatnim tygodniu, normalnie do powtórki! Ponieważ jednak nie jest to niczyj pogrzeb, nikt nie został obdarty ze skóry, pogryziony, nie jest na morfinie ani nie biega z nekrozą na szyi – to w ogóle nie ma o czym mówić, prawda.

Poza tym chyba normalnie. Na przykład wita mnie rano N. słowami „Nie ma w ogóle pokrywki do tego o!…” (demonstrując okrągłe plastikowe pudełko na psią paszę). Pokrywka oczywiście była w szafce, ale trzeba ukucnąć. A  jak powszechnie wiadomo, męskie kolana przy szafkach kuchennych nie zginają się. Zatem kucnęłam, przykryłam i świat z powrotem wypiękniał.

A w ogóle to komu potrzebny ten mróz? Tak było miło! (Zgniło, ale miło). Ani ja, ani Szczypawka nie pochwalamy takiego stanu rzeczy. Szczypawka nawet bardziej, bo przecież musi wychodzić, biedactwo moje. A ja mam taki nieśmiały plan, żeby się zrosnąć w jedną całość z pluszowym dresem z psem Snoopy i kanapą. Tak właśnie.

5 Replies to “O TYM, ŻE KOŃCOWOROCZNY MARAZM”

  1. Ja też nie pochwalam tego stanu rzeczy ( znaczy- mrozu). Wolałam, jak było zgniło 🙂
    Dobrych parę lat temu napisałaś tu, że „zima powinna być zabroniona” . Podpisuję się pod tym stwierdzeniem wszystkimi kończynami.

  2. Klasyka. Mój mąż, jak nie podejdę i nie pokażę palcem, gdzie co leży, to na bank sam nie zauważy. I nie mam tu na myśli sytuacji: trzecia szafka od góry, druga półka, między rondelkami, pod miską, w słoiku z napisem kawa. Nie. Może leżeć na wierzchu, na wysokości jego oczu, a on i tak nie widzi.
    Także, ciesz się, że u Ciebie tylko dolne szafki są problemem 😉

    I tradycyjnie – mi mróz nie przeszkadza 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*