O PICIU HERBATY POD WSPOMNIENIA

 

Kudłate sandałki na madryckim bruku – sprawdziły się w stu procentach; przeszłam w nich naprawdę mnóstwo kilometrów.

Mad9

A żeby nie było, że tylko knajpy – świątynia Debod. Bardzo przyjemne miejsce na spacer. Gdyby nie owsiki N., chętnie posiedziałabym w parku na ławeczce i popatrzyła, jak jeden facet ćwiczy tai-chi, ale on mnie oczywiście stamtąd wyciągał.

mad1

Idziemy sobie niczego nie podejrzewając, wchodzimy do jednego mercado, a tam… Ciastka flores! Po 0,50 eurasia sztuka. Ale nie były tak dobre jak te w Santiago, bo jakiś kulinarny oprawca doprawił cukier anyżkiem.

Mad8

W Palacio de Cristal była tym razem wystawa o kulturach nomadów, więc postawili przepiękny namiot z batików.

Mad3

W środku można sobie posiedzieć bardzo wygodnie i porozważać o kulturze i sztuce nomadów (gdyby nie to, że namiot stał w środku szklarni przy 36 stopniach).

Mad5

A oto najbardziej kultowe flaki w Madrycie, jedzone w 40-stopniowym upale („Ciepła wódka? Z plastikowej mydelniczki? O piątej rano?… POPROSZĘ!”)

Mad6

A tu jest fresk z jednej takiej winiarni, który mnie tak zahipnotyzował, że prawie zjadłam kieliszek.

Melibea

 

PS. Czy widać, jak ciężko pracuję nad sprowadzeniem deszczu? Już prawie, prawie…

PSPS. Te drzewa na torach to nie ja. Ja tylko wodę.

 

13 Replies to “O PICIU HERBATY POD WSPOMNIENIA”

      • To się rozumie! Uwielbiam rzeźby i malowidła, nie pogardziłbym ani gołymi babami, ani freskami egzystencjalnymi. Jeżeli tylko do tego chorizo podaliby cervezę (w winie jakoś nie gustuję), to mógłbym tak siedzieć na tym stołku i podziwiać freski aż do wytoczenia się z baru. Nie pamiętam, ile czasu gapiłem się np. na urzekającą „Tratwę Meduzy”, zdaje się, że w końcu rodzina musiała użyć przemocy. 😉

    • Ani trochę. Są przewiewne i nic nie ważą. Lubię sandałki z takimi ozdobami na podbiciu, bo chyba 2 czy 3 razy sobie elegancko spaliłam skórę na grzbiecie stóp (czy stopy mają grzbiety, tak na marginesie?). Oj bo jak się rano w pokoju nakłada krem z filtrem, to kto myśli o stopach?… Teraz już smaruję. Ale taki żabocik też się przydaje.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*