Archiwum autora: Barbarella

Chcialam – to mam. A chyba mam amebe, albo zlosliwa, galopujaca bialaczke, a niewykluczone ze poczatki tyfusu.

BO TEZ mi się ZACHCIALO! Zamiast spozywac mielone z fladry z surowka z bialej kapusty na Wybrzezu, wizytowac deptak w Ciechocinku albo Krupowki – to mnie diabli wzieli i zaniesli na drugi koniec swiata (jak to diabli w zwyczaju maja – chyba nie oplaca im się transportowanie na krotszych trasach).

I teraz obawiam się, ze jedna z przywiezionych pamiatek jest jakas szalenie egzotyczna, skomplikowana i – oczywiście – SMIERTELNA choroba. Boje się, ze nie wystarczy zwykla kuracja z witaminy Wu (najwiecej witaminy Wu ma oczywiście czerwone wino no i Wutka) i trzeba będzie – O ZGROZO – udac się do LEKARZA!…

Jak wiemy z Mikolajka, wizyta u lekarza jest okropna – badanie drapie i szczypie, wszyscy maja wielkie noze i dookoła jest pelno krwi!!! O matko… matko Buzka! Może Rachela da się namowic i ODCZYNI?… A jak NIE ZDAZY i umre w lekko przeterminowanej PIERWSZEJ MLODOSCI, jako ten wybraniec bogow? Zreszta – i tak NIE MAM SIĘ W CO UBRAC, zadnej gustownej welurowej CZERNI a la Morticia z Rodziny Adamsow…

Zapisy do testamentu przyjmuje w godzinach popoludniowych.

Jestem w amoku, spowodowanym wywolaniem zdjec z urlopu. Kocham zdjecia miloscia czysta i prawdziwa. Mogę je ogladac bez przerwy. Tych z urlopu jest ponad 500 – niektóre TAKIE, ze az dech zapiera… Najbardziej fotogeniczne okazaly się:
– Petronas – bezapelacyjne PIERWSZE MIEJSCE w kazdym konkursie fotograficznym o tematyce ARCHITEKTURA
– Strus
– Kieliszek Hatten Wine o zachodzie slonca
– FLAMINGI 🙂

Co do MNIE na zdjeciach – rodzina jak jeden maz podjela temat “DO KOGO ONA JEST PODOBNA” i podzielila się na dwa obozy.

OBOZ PIERWSZY twierdzi, ze do ksieznej Grace (przed smiercia, mam nadzieje).
OBOZ DRUGI – ze do rodzonego ojca.
(Jeśli uznamy to twierdzenie za przechodnie, to mój ojciec powinien wygladac jak Grace Kelly. Nie wyglada.)

Wrazenia z Polagry:
– Ludzie sa okropni. Ida ogladac zwierzaki, klepia po lebkach krowki i baranki, czochraja kozki, zachwycaja się, po czym udaja sie z nieletnim potomstwem zezrec wieprzowy szaszlyk, smalec z ogorkiem lub kielbase z takiej samej slicznej swinki jak przed chwila glaskali. Mam nadzieje, ze przynajmniej polowa się strula;
– Strusie sa fotogeniczne zawsze i wszedzie, pod kazda szerokoscia geograficzna i niezaleznie od okolicznosci;
– Kudlata jest strikingly beautiful, MIMO Kbb przy boku 😉

Mam także postulat o czestsze wystepy poznanskich koziolkow. Bo naprawde, czlowiek przyjezdza z daleka, wybiega z cieplego lokalu, od UST sobie odejmuje lampke wina (wlasciwie, to już był caly ZYRANDOL…), sterczy o polnocy z zadarta glowa, marznie… A KOZIOLKI SPIA W NAJLEPSZE, bo wychodza sobie cwaniaki raz dziennie – o dwunastej, owszem, ale W POLUDNIE! No MOI DRODZY – taki trebacz w Krakowie trebaczy co godzine, deszcz nie deszcz, i KAŻDY turysta o dowolnej porze doby odejdzie usatysfakcjonowany, a tu trzodzie się nie chce, tak?…

A co do zapachu, to zdradze mój maly sekret: NIC nie dodaje takiej pewnosci siebie, jak flakon WHITE Armaniego, prezent od Ukochanego nabyty na lotnisku w Kuala Lumpur 🙂

Mieszkam naprzeciwko alei wysadzanej kasztanami.

Kiedy bylam w wieku kasztanowym i zaczynaly spadac kasztany, wszystkie były natychmiast ZBIERANE. Zdobyc ladnego kasztana – duzego, nie skaleczonego, z polyskiem – HO HO! To było dopiero COS! Na kasztany chodzilo się jak na polowanie, upatrzone zzrzucalo się z drzew, bo na ziemi już żadne kasztany nie lezaly. Żeby dopasc naprawde szpanerskie kasztany, wstawalo się o brzasku jak za okupacji…

Od paru ladnych dni spadaja kasztany i LEZA… Leza PO KOSTKI, mnostwo jest porozdeptywanych, leza w trawie – piekne, brazowe, czysciutkie, lsniace jak dobrze utrzymany kon… CO JEST? Dlaczego NIKT nie zbiera kasztanow? Co się stalo? Kasztany maja chorobe popromienna po Czernobylu? Już nie robi się w szkole kasztanowych ludzkikow, bo wszyscy maja barbie i harypotery?…

TAK BYĆ NIE MOŻE! W niedziele ide z wielkim worem i WYZBIERAM CO DO JEDNEGO! Trudno – będziemy je suszyli, kisili, marynowali, wieszali, robili nalewki, palili nimi w kominku… NIC MNIE TO NIE OBCHODZI! Nie będą, sierotki, lezaly na ziemi, samotne, niepozbierane, tylko dlatego ze mlodziez nam glupia wyrosla i na kasztanach się nie zna!

Kto jeszcze do Komitetu Obrony Praw Kasztana – palec pod budke!

Zaraz zamkne oczy i wroce tam, gdzie bylam.

Bylam w INNYM SWIECIE. W tym naszym konserwatywnym grajdolku czlowiek rzadko uzmyslawia sobie, ze INNY SWIAT w ogole ISTNIEJE i wlasciwie to jest go DWIE TRZECIE kuli ziemskiej. Podroz trwajaca prawie dwie doby… NO I CO Z TEGO – nawet TYDZIEN, żeby zobaczyc, dotknac, powachac i zjesc to co widzialam, dotykalam, wachalam i jadlam…

Wlasciwie… ZARLAM, bo tego się nie da JEDZENIEM nazwac, z rozbawieniem wspominajac smaki w rodzimych “chinskich” restauracjach; przystopowala mnie dopiero papryczka chilli (wyjatkowo czerwoniutka i soczysta). Na sniadanie – kedgeree, chilli, smazony makaron, na obiad wszelaka możliwa i niemozliwa gadzina morska, ryz nasi goreng, curry o jakim do tej pory tylko SNILLISMY sny nocy letniej, makaron na ostro… WSZYSTKO na ostro, oprocz wodnistej kawy i nalesnikow z bananem, bo nawet papaja smakowala jak melon z pieprzem.

CZARNY RYNEK w Kuala Lumpur – chyba tylko NEREK nie mieli na straganach, bo poza tym – wszystko, kazdej możliwej ekskluzywnej marki na swiecie: ciuchy, filmy DVD, które nie weszly jeszcze do kin, zegarki… “Mister – original copy!” – cala grupa latala pozniej w omegach i rolexach po 10 dolarow, chodzily CALE TRZY DNI 🙂 O malo nie dostalam zapasci w ogrodzie orchidei i ptasim parku…

A pozniej to już był RAJ. Raj o kretych drogach, z woda w oceanie, która przy odplywie PARZY, zamieszkaly przez nieduzych, usmiechnietych, opalonych miejscowych z pieknymi bialymi zebami. W RAJU spacerowaly paskudne PSY RASY BALIJSKIEJ i dziwaczne koty o krotkich ogonach (wg. teorii jednego z naszych – ogony kotow ucinane sa podczas odgrywania utworow muzyki ludowej – bo tak ona brzmi), zolwie, weze, malpy, iguany i draczne nietoperze.

“Nasi” wpadali w cos w rodzaju amoku tropikalnego, nabywajac od miejscowych rzezby smokow, rybakow, bajkowe latawce, dmuchawy na zatrute strzalki i figurki z PRAWDZIWEJ KOSCI, która okazywala się plastikiem ale LUDZACO PODOBNYM (jeden kupil chyba nawet BAWARSKIEGO JELENIA z drzewa kauczukowego). Ja się przyznam, ze dostawalam malpiego rozumu przy straganach z batikami – caly rozsadek zamienial mi się w boeufa strogonoffa, trzymalam kurczowo upatrzona szmate i prosilam: “Targuj się, mily, targuj!”.

Mily mój razem z grupa milych nurkow zabral mnie na wycieczke na atol, gdzie ryby wygladaly jak bizuteria. Robilismy w lazience eksperymenty z sila Coriolisa – woda NAPRAWDE kreci się w druga strone ::))

Niestety – NIE DALO SIĘ spakowac do walizki PALM ani HIBISKUSOW, ani upalnej nocy nad basenem, ani zielonych drinkow a la przeslodzony koktajl z zab, ani odwroconego ksiezyca (mój ukochany POGRATULOWAL MI kiedy wydarlam się na plazy w Jimbaran, ze WIEM! WIEM – TERAZ ROZUMIEM, dlaczego oni rysuja w godle ODWROCONY KSIEZYC… bo on tam JEST ODWROCONY – do gory nogami! 🙂 ).

Troche się dalo przytargac: koloru, zapachu i smaku w postaci przypraw, kawy, herbaty, batikow. Zdjec tyle, ze chyba musimy wziąć KREDYT na ich wywolanie. Kawalki korala. Musza teraz wystarczyc na cala dluga zime…

I włamie się jako ham na bloga i nie będę się tłumaczył. Bo cel uświnca sirodki (Marysie?) Koniec bulszituf.

Droga Basiu, prawda, w tym szczególnym dniu, i tak dalej, pragniemy, coś tam coś tam, i oby nasz prognozy, albowiem, ku chwale ojczyzny!

Twój,
Marceli Szpak!

ps.
Nie będzie chóru! Będzie balet!

Moda na wlamywanie sie do Twojego bloga, Basiu, dotarla juz do Gdanska. Mam nadzieje , ze zwyczaj ten kultywowac beda nasze dzieci i dzieci naszych dzieci. Pretekstem do wlamania moze byc wszystko, na przyklad Twoje , o Najszlachetniejsza, 17-ste urodziny. Zycze Ci wszystkiego tego czego 17 -letnie dziewczynki potrzebuja. Przyjazni, 100 jamnikow, nagrody Grammy za debiut roku, zeby pajaki byly niesmiale i nie wchodzily bez pukania do domu.

To mowilem ja – PEPSEE – i jestem dumny, ze podpisalas sie na dole, bo ja zawsze podpisuje sie czterema lapami pod tym co piszesz. Dziekuje.

PS. mnie tez smieszy moj penis!

Włamywac się na cudzego bloga – powiedziała – włamując się Annie na bloga.
Ale w tym wyjątkowym dniu Twoich kolejnych siedemnastych urodzin jako ta starsza koleżanka osiemnastolenia chciałam Ci życzyć: WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO I CHŁOPA ROZEBRANEGO, WUTKI NA STOLE I WYGRANEJ NA FESTIWALU OPOLE! I wogóle to chciałam przypomniec droga Anno! ZE JA CIE AJLAWJU FOREWER I NA ZAWSZE

To mówiłam ja – haniuta – znaczy hanna marta co ma cycki jak bułka tarta!

PS
Mnie też śmieszy penis Pepseego!

a ten podpis na dole barbarella to falszerstwo i szalbierstwo bo to mówiłam ja a ja nie jestem barbarella choć zawsze chciałam!

– To jednak JEDZIESZ? TERAZ? Nie boisz się? Nie wyglupiaj się!

A jade. Boje się, ale jade. OCZYWIŚCIE – jak już RAZ NA DWA LATA mam kawalek uropu, to akurat swiat opanowuje szalenstwo i nic nie jest pewne. Ale skoro i tak nic nie jest pewne, to co za roznica, GDZIE będę się czula niepewnie – tu czy TAM? A TAM cieplej…

Poza tym, to – tlumacze sobie terapeutycznie – DOKLADNIE w druga strone.

W dodatku jutro ZNOWU siedemnaste urodziny. Zaczynaja mnie denerwowac. OK. W tym roku jeszcze niech będą, ale już w przyszlym – ODWOLUJE!

Ide pakowac walizke, wielka jak stodola.

Skojarzenie z Nostradamusem (“Miasto z metalowa wieza peknie na pol”) przyszlo dopiero PO skojarzeniu z “Agentem Dolu” Wolskiego. Czy nasi pisarze musza być takimi cholernymi augurami? Przypomne, ze Lem w “Katarze” opisal z detalami zamach bombowy na lotnisku w czasach, kiedy terroryzm jeszcze się nie narodzil, a jeśli nawet, to dopiero wygladal niewinnie z becika, przewiazany pielucha.

Okazalo się, ze przewrotne sa korzysci z mieszkania w prowincjonalnym kraiku na peryferiach cywilizowanej Europy.

Zastanawiam się nad spisem POKRZYWDZONYCH OGORKOWYCH, którym wczorajszy obled odebral widownie. Na pewno sa to:
1. Politycy, kandydujacy w wyborach
2. Bigbrother

Watpimy jednak, żeby nastapila jakas dramatyczna zmiana. Pewnie – będą rozchodzic się kola po powierzchni wody, wzrosna uprzedzenia i ksenofobia. Nikt “mi” nie zginal w WTC czy w samolocie – czuje zal tylko ze względu na wiezi gatunkowe. Ale nie z tymi, co porywali – moja ksenofobia już wzrosla. Sa i takie glo “Dlaczego robi się wokół tego tyle halasu, skoro codziennie umiera z glodu tyle osob, tylko ze nie sa to Amerykanie”. No i?…

I pomyslec, ze ktos tam, gdzies, dostawal orgazmu na widok walacych się wiez WTC.

Snil mi się PAJAK, wiec o pajakach będzie.

– Czy ty – mowi do mnie swego czasu Mloda Zebra – tanczysz merengue, czy odmawiasz “Zdrowas Mario” w indianskim jezyku migowym?

Prawda była taka, ze wynosilam na szufelce PAJAKA i rzeczywiscie było to cos w rodzaju SYNCHRONIZED DANCE: on krok w przod – ja sus w tyl, szufelka na podloge, nabranie pajaka, kawalek do przodu i da capo… Moglo wygladac jak “La Cucaracha” z odskokiem do tylu.

Bo JAKIZ TO PAJAK BYŁ! W zasadzie raczej OGNIWO POSREDNIE pomiedzy pajakiem a owczarkiem podhalanskim – moglam go wyprowadzac na smyczy i szczotkowac mu siersc na nogach.

Po trudnej eksmisji Mloda Zebra opowiedziala mi o biciu rekordu Guinessa, który polegal na trzymaniu w USTACH pajaka ptasznika (jak najdluzej) przy jednoczesnym puszczaniu baniek mydlanych. Czy ja już mowilam, ze niewiele jest mnie w stanie zdziwic, a pomyslowosc ludzka to już NAJMNIEJ?… Pomylilam się.

Kaszel – dalej. Jakos NIC NIE POMOGLA na kaszel wczorajsza wycieczka (380 km w jedna strone, lejacy deszcz i wystapienie w PRZERAZLIWIE zimnej sali). Ciekawe dlaczego. I ciekawe, czy na zapalenie pluc pomaga kapiel w cieplym morzu!