Archiwum autora: Barbarella

Dostalam SMSa, nawet nie wiem od kogo, bo z internetu, o tresci: “ZYJESZ?”

Zyje, zyje.
Przy biurku – pije kawe, jem cukierki z wodka – polykam wodke, czekolade wypluwam – karmie zmarzniete pegazy landrynkami. Wieczorami zaocznie wychowuje psa na czlowieka i poswiecam się organoleptycznej analizie czerwonego wina i pasztetu, w swietnym towarzystwie.

Czy to się liczy – ze zyje? Czy mam wyciagac jakies INNE dowody – tylko jakie?…

Zrobilam dzis rano mala ankiete – mimochodem, miedzy cukierkami z wodka a poranna kawa.

100% respondentow pisalo wiersze na jakims etapie swojego zycia.

Dlaczego ja nigdy nie pisalam wierszy?

PS. Jestem calkiem niezla w badaniach zrodlowych i jeszcze lepsza w manipulowaniu wynikami 😉

Stoi na moim biurku i się na mnie gapi, dekoncentruje mnie AKURAT DZIS, kiedy to po ladnych paru dniach bimbania sobie, kiwania noga zalozona na noge i klekotania klawiatura w celach towarzyskich MUSZE – nie ma wyjscia – MUSZE skonczyc:
– tlumaczenie (wlasciwie na przedwczoraj)
– notke na spotkanie na 12.00
– prezentacje na jutro
A także – przeczytac i wypowiedziec się skladnie i gramatycznie na temat przyslanych materialow.

W dodatku – mam bajzel na biurku, ciekawa ksiazke w torbie (nareszcie troche babskiego mieska! “Bialy oleander” – Hania poleca!), kawa smakuje gipsem, na ulicy slisko jak jasny gwint, zimno, no i jestem wredna. Marcys twierdzi ze TO JA rozbilam mu zwiazki! MARCYSIU! Ja ci tylko pomoglam wyzwolic twoje prawdziwe uczucia, jeśli już ;).

Mariusz powiedzial, ze podoba mu się moja kurtka i ze jest to wlasciwie JEDYNA rzecz z moich ubran, która mu się podoba. Bo generalnie ubieram się totalnie nie w jego guscie. Jestesmy z Mariuszem przyjaciolmi – co chyba latwo poznac po tym, ze mowimy sobie (glownie) takie wlasnie rzeczy. “Nie poznalem cie na tym zdjeciu – tak jakos ladnie wyszlas”.

Nie denerwuj mnie dzis, White Ovieczko, schowaj się za telefonem i przeczekaj ten dzien, bo mam wysuniete pazury i zieje ogniem. Chyba, ze chcesz się przekonac, czym cie wypchano…

Jamniczyce sie pogryzly.
Z tymi babami to tak zawsze. Zadnej merytorycznej dyskusji, tylko od razu – zeby, pazury i krew na schodach!

Mam dosyc patrzenia w glodne oczy nieszczesliwych zwierzat i nazarte ryje dzialaczy. Co zrobic, zeby bylo na odwrot?…

Mam.
Tragicznego.
Hipermegagalaktycznego KACA giganta.

PS. nie moge na siebie patrzec – musze cos zmienic, zaczac nosic klipsy albo wąsy.

Nie walczy sie z zywiolem. Nie ma mocnych na huragan Zelda i nie ma sily – będzie GWIAZDKA i w tym roku. Mimo moich – rozsadnych przeciez – postulatow, żeby przelozyc Gwiazdke na styczeń, bo w grudniu straszny tlok w sklepach, albo np. na czerwiec – zrobiloby się barbecue na wolnym powietrzu, czyli PARTENGARDY 😉

Jedno jest pewne: obowiazkowo potrawa wigilijna, obecna na stolach wszystkich Polakow, powinna być bulka z bananem.

Musze kupic takie obrzydliwe, migajace milion lampek – strasznie mi się podobaja. Odpowiednio kiczowate i gadzeciarskie. Aha, i zastosowac zamordyzm prezentowy: “Drogi/a ……….. – dnia 10 grudnia uplywa termin zglaszania preferencji dotyczacych prezentow gwiazdkowych. Osoby, które nie zglosza preferencji w podanym terminie, otrzymaja Gwiazdkowy Zestaw Obowiazkowy: czekolade Milka, zel pod prysznic Palmolive oraz sloik majonezu kieleckiego. Z poważaniem”.

Tylko ze to miecz obosieczny, bo musze wymyslec viceversowe siedemset dupereli; moje prezenty musza mieć JEDNO kryterium: musza być jadalne albo male -tak, żeby po Swietach nie zostal po nich slad. Tylko jak tu wyperswadowac mojemu ukochanemu Ojcu, żeby nie kupowal mi kolejnego pryzmatu, krysztalowej kuli albo perpetuum mobile (na baterie R14)? Zreszta – co tu duzo mowic, nawet jak dostarcze na kartce, ze chce na Gwiazdke dwa kolejne tomy Gateway, to i tak dostane ostatni bestseller Grishama (kategoria “ksiazka” przeciez, prawda?…).

Bo ja nie ze zlosliwosci mowie, ze nie chce nic – naprawde mam wszystko, co mi potrzebne. Chcialabym po prostu POBYC.

Moja biedna, zbolala dusza lezy jak niechciany mielony kotlecik – cierpi. Szturcham ja olowkiem: wstawaj, zarazo, koniec tego rozlazenia się w szwach! Jest piątek – należy wrzucic tryb oszczedzania paliwa i lagodnego przechodzenia w weekend!

Troche mnie ostatnio praca nadszarpnela, to fakt. Nie naleze do tzw. nietoperzy, którym się na robocze spotkania zbiera o 16… ale moi zwierzchnicy – OWSZEM, może z powodu odrzutowej nogi (jet lag 😉 ).

No dobrze – 16, to 16 – wzielismy papiery pod pache; S. – wielki, sympatyczny, troche sepleniacy Austriak, leworeczny (jednak leworeczni sa madrzejsi). Wszystko szlo sprawnie – az przyszla pora na finanse. Moje ukochane, drogie, zlote, jedyne FINANSE. Szybko zanotowalam sobie: “Praca w finansach odbiera rozum”. Po namysle skreslilam “ROZUM” i pograzylam się w konferencyjnych rozmyslaniach, których temat zmienial się co pol godziny, mniej wiecej tak:

1. Moja sukienka sylwestrowa – jak powinna wygladac i dlaczego wlasnie takiej nigdzie nie dostane.
2. Czy to możliwe, ze Janosika powiesili za zebro i nie urwal się? Jak by wygladaly Finanse powieszone za zebro?
3. Sredniowieczne narzedzia tortur – ciekawe, czy Finanse by cierpialy bardziej w hiszpanskim buciku, czy w Zelaznej Dziewicy (na gilotyne nie zasluguja – zbyt humanitarna).
4. Rozpuszczanie zwlok kwasem – prawda czy mit? Ile kwasu potrzeba na rozpuszczenie Finansow tak, żeby nie zostalo sladu? Ile kosztuje litr kwasu i czy można go sobie odpisac od podatku?…

Kiedy doszlismy do takiego momentu, w którym Finanse przyznaly się, ze zasadniczo NIE WIEDZA co znaczy “zaplacona faktura’, S. – dobry czlowiek – postanowil milosiernie opuscic kurtyne tego nedznego przedstawienia. Zapytal kurtuazyjnie “Any… comments? Anybody?…” i w tym momencie Grzesiek wykonal gest czwartym palcem prawej reki.

Czternascie osob zogniskowalo spojrzenia na palcu Grzeska. Palec zamilkl. Byliśmy wolni. WOLNI!!!!!

Na szczescie – piątek; w piatki czuje się troche jak kot June. Ten weekend STANOWCZO przebąbluję!

PS. Odkrylam nastepny ponury fakt. Wyroslam z kury z KFC…

Kiedy bylam piekna, mloda, pelna perspektyw i mialam 6 lat, podjelam pewna wazna decyzje. Postanowilam, ze JAK TYLKO BĘDĘ DUZA i samodzielna, to az do poznej starosci (ok. 30 lat) będę jadla TYLKO lody. Wylacznie i jedynie. Nic innego. Lody. Czekoladowe i truskawkowe. Bo z JAKICHS przyczyn rodzice pozwalali mi na wszystko oprocz lodow.

Dzis jestem już dziadkiem… TFU! Co ten DZIADEK się przyczepil… chcialam powiedziec – dzis jestem nadal piekna i mloda… w okreslony sposób, tak (z pewnej odleglosci i przy odpowiednim oswietleniu)… Z perspektywami gorzej – musze isc do okulisty… A zycie wycielo mi tzw. KRZYWY NUMER. Naprawde – zachowalo się OHYDNIE.

Nie znosze lodow, mianowicie.

No i nie mogę IM POKAZAC – bo przeciez w tych lodach chodzilo glownie o “JA IM POKAZE”. W ogole, z niechecia przyznaje, ze coraz wiecej sensu widze w tym, jak mnie rodzice wychowywali. Niestety, moja wrodzona wada krtani bardzo rzadko pozwala mi wypowiedziec slowa “MIELISCIE RACJE” (nie mam natomiast trudnosci z “A NIE MOWILAM”).

Jak by tu przetrwac zime?… JUŻ mam dosyc, a tu jeszcze 4 miesiace…

Po prostu.

Melania wisi dzieki uprzejmosci CHRABJEGO (TM)

Przepraszam bardzo – BARDZO Panstwa przepraszam, zginal mi gdzies weekend, taki nieduzy, dwudniowy… Przepadl bez wiesci jak kamien w wode.

Gdyby wpadl komus w oko, BARDZO prosze o zostawienie wiadomosci.