Miekkim okiem (wlasciwie UCHEM, jako ze z mediow posiadam w domu prad, wode i radio) sledze kolejnego gawota na scenie politycznej. Manewry te przypominaja mi bardzo dobra ksiazke “Taktyka bledu”. Przeciwnik udaje, ze wie, pod która z trzech filizanek schowana jest kostka cukru. Rozdajacy udaje, ze tylko pod jedna filizanka jest kostka cukru. W rzeczywistosci cukru nie ma (czy jest pod wszystkimi trzema filizankami?… Mowilam, ze to niezla ksiazka 😉 ).
Kolejny raz na spotkaniu postanowilam, ze WRZUCAM NA LUZ. Znowu mnie diabli podkusili, żeby się odezwac – zaskoczenie, wszyscy byli przekonani, ze jestem protokolantka. Kij wam w oko. Usmiechnelam się pod tytulem “A JA jestem od kazdego z was o polowe mlodsza, nosze dzinsy 26/32, mieszkam z facetem, któremu – także profesjonalnie – możecie czyscic buty, a w ogole – jestem Jurek Kiler i mam wszystko w dupie!”.
Dzieki Ci, Boze, ze wraz z kacem zeslales nam także pepsi.