Poinformowalam N. o tym, ze swiat skonczy się w 2059 roku. Powiedzialam i przytoczylam wszystkie argumenty Pepseego – o zasoleniu, o Golfsztromie, o tym, jak się kolega biochemik zwymiotowal po wykladzie Japonczyka.
W rezultacie dzis, o 7 z groszami rano, wysluchalam wykladu o glacjalach i interglacjalach, wraz z krotka historia Morza Baltyckiego oraz ksztaltowania grubosci pokrywy lodowej w glacjale (nawet do 4 km). Osiagnelismy kompromis – uzgodnilismy, ze prawidlowe sformulowanie nie powinno brzmiec “skonczy się swiat”, a ewentualnie – “skonczy się swiat, jaki znamy”.
A tego bac się nie powinnismy – przeciez ten swiat, jaki znamy, konczy nam się regularnie kilka razy tygodniowo – jeśli wierzyc dziennikarzom. Co wynajda Gingera, spadnie samolot, przejdzie wichura, upije się premier, pierwsze miejsce na liscie przebojow zajmie tranwestyta – konczy się swiat jaki znalismy i nic już nie będzie takie samo NIGDY. Co jak co – ale konce swiata mam przecwiczone lepiej niż asembling lasagne (bo zawsze mi zabraknie mozarelli, a za duzo beszamelu 😉 ).
N. stara się być bardzo na biezaco z ta czescia mojego zycia, która zachodzi w cyberprzestrzeni. Na przykład, zupelnie niedawno, dokonal sporego odkrycia, ze Pepsee i Motyl to DWIE ROZNE OSOBY. I teraz już wie i się nie pomyli, ze Pepsee to ten od albumu Brubecka, wyjazdu do Australii i konca swiata, a Motyl uprawia carwing i skonczy jak Marcys. Hania mu się nie myli z nikim (ciekawe DLACZEGO 😉 ), natomiast wczoraj zadal mi pytanie “I co tam z ta wasza puszysta?”. Po przeprowadzeniu sledztwa okazalo się, ze chodzilo o lumpiata, aczkolwiek myslal, ze jej nick to Kudlata. No i znowu musialam prostowac, ze Kudlata to po prostu Kudlata, i jak by zobaczyl jej zdjecie, to TEZ by jej nie pomylil do konca zycia z NIKIM. I dlatego wlasnie nie pokaze mu zdjecia Kudlatej.
Nie wiem, dlaczego pokutuje u nas tylko jedno znaczenie slowa “virtual” – w wyswiechtanym “rzeczywistosc wirtualna” sugeruje fantomowosc, sztucznosc. A przeciez znaczy ono: “istotny, właściwy, prawdziwy”.