Archiwum autora: Barbarella

Leje.
O CZY WIS CIE, ze LEJE – parasolki niet, butkow deszczowych niet, samochodu niet, a N. w Poznaniu. No to trzeba będzie zawinac spodnie do kolan i z klapeczkami w garsci brodzic po kaluzach niczym Bronka w “Daleko od szosy”.

Dobrze, ze zdazylam do ksiegarni wyskoczyc, bo już slinotoku dostawalam na widok ksiazek na polkach. Wszystko przez ekipy budowlane, które cierpliwie jak mroweczki pukaja codziennie do naszych drzwi i o zaplate pokornie dopraszaja się – jeden wykopal dol, drugi dol zasypal, trzeci wylal cement, czwarty go skuł, zabraklo bloczkow i trzeba dokupic, za to cala paleta dachowki się zostala – ech! Zabawa w klocki Lego, a gotowka cala z domu wychodzi DOKUMENTNIE. Wszystko co mamy i – żeby było smieszniej – te, co ich NIE MAMY – TEZ, a nawet jeszcze szybciej.

W dodatku – JAK NIC zakopali nam kogos pomiedzy brzozami… Poklocili się na rusztowaniu i jeden im spadł albo co… I teraz jest taka polanka skopanej, miekkiej ziemi i dwa patyki wetkniete na krzyz… Nie chca się przyznac – mowia, ze smieci zakopali, ale ja się tam boje chodzic, już widze, jak ktoregos wieczora wparuje do nas funkcjonariusz, wlokac za soba kilkumiesieczne zwloki w zielonym ubranku roboczym i zapyta groznie “TO WASZE?…”

Jamniki trzeba tam zaprowadzic – ekshumuja w ciagu kilku minut. Maja wprawe – caly czas na golebiach cwicza pogrzeby i ekshumacje. Najgorzej, ze jeden golab im niestety starcza na KILKANASCIE TYGODNI – coraz to soczystszy jest, jak go przywłóczą do domu… Smacznego, jakby kto cos jadl, czytając.

No i leje.

Drogi Pamietniku! W Zakopanym najpierw zalogowalismy się w hotelu, a pozniej poszlismy na Krupowki. Matko jedyno, się powyrabnialo, na Krupowkach – knajpa na knajpie i wiszące gofry! I tylko Hortexu zal… co to się stalo w kilometrowym ogonie po kremowke czy mrozona kawe… Ech, były czasy… Nastepnie były przeciaganki pod kadlubem od 9 do 18.30, a pozniej uroczysta kolacja, podczas ktorej przygrywala orkiestra gorali, nie spokrewnionych z Golcami (“To chyba studenci Politechniki Warszawskiej, dorabiaja sobie do stypendium”). Odkrylam bardzo smaczne danie regionalne MOSKOL – taki ni to placek, ni podplomyk z ziemniakow, można go jesc z bryndzą i herbata z wisniowki 😉

Z pewnym zazenowaniem musze przyznac, iż kiczowaty nastroj zakopianskich Krupowek dziala na mnie jak nie wiem co.

A w niedziele rano pojechalismy do Media Markt, dokoncac cudownej zamiany odcinkow platniczych Narodowego Banku Polskiego na “Przyjaciol” – bo CALKIEM PRZYPADKIEM pojawily się PAKIETY ze wszystkimi plytami calej serii no i była druga seria…
Tak wiec, nasz stan posiadania “Przyjaciol” wyglada tak”
– cala druga seria
– dwie plyty trzeciej
– cala czwarta
– jedna plyta… (czy dwie? Ale chyba jedna!) piatej

NO I NATURALNIE “Speszl Ediszn” od Pepseego, ale to chyba NIELEGALNE wiec nie napisze, ze przyslal mi polowe osmej serii 😉

No bo jak ich nie kochac…

Ross (zalamany): My wife is a lesbian!
(wszyscy robia wspolczujace miny, oprocz … )
Joey: COOL!!!!!!!!!

Chyba dzis nie pojde spac – obejrze CALA DRUGA SERIE I niech mi ktos sprobuje przeszkodzic 🙂

Zly kierowca to taki kierowca, który gwaltownie hamuje i / lub przez którego inni musza gwaltownie hamowac.

Duzo zlych kierowcow na drodze dzisiaj.
Niezbyt mi się to podoba, bo zaraz jedziemy do Zakopanego. Niestety sluzbowo. Wzielam “Vanity Fair” Thackeraya do czytania pod stolem i może jakos to będzie.

ORAZ szczatki mojego telefonu, spiete gumką recepturką – wyglada to RE WE LA CYJ NIE.

Mloda Zebra ze mnie SZYDZI, a ja NAPRAWDE nie znosze wizyt w tzw. salonach (?) obslugi (??) klienta (???) – bo nie jestem zadnym KLIENTEM, tylko CZLOWIEKIEM, i jakos nie potrafie wejsc na wspolna plaszczyzne porozumienia z osobami tam zatrudnionymi. To samo z call centers. Mowimy roznymi jezykami i uzywamy zupelnie rozlacznych zbiorow pojec. Czasami wydaje mi się, ze w tych licencjackich wytworniach sprzedawcow zaczynaja od (często tez od razu koncza na) nauczenia litanii niezrozumialych rzeczownikow i czasownikow i na tym to ma polegac.

Ucinajac przydlugi wywod: rozlecial mi się telefon, a ja nie kupilam nowego bo odwlekam to jak mogę. Ze wstretu.

Proszę bardzo – chcialam sciagnac raport, a strona KPRM się regularnie wykrzacza w trakcie sciagania. To się nazywa fachowe udostepnianie informacji. Z naciskiem na FACHOWE.

Martwie się o Mloda Zebre.

Internetu u nasz z rana zabraklo na zakładzie. Dopiero co zaskoczyl – widac poslali jakiegos z wiaderkiem, żeby przyniosl troche. Internetu. W wiaderku. Bo ksiegowosc nie zaplacila faktury za internet. Rzeczywiscie – MAMY WYMAGANIA! – stwierdzily pewnie dziewuszki z finansowego – nie może se każdy rano przyniesc kawalek internetu? Tyle, co dla siebie?… Przy okazji, jak kanapki robi to niech sobie… NAGRA na dyskietke albo cos.

Te malpy nie zaplacily, a tu na dole caly zespol miał ostry syndrom ODSTAWIENIA. Do pierwszej czterdziesci rece mi się trzesly, ze az nie moglam sobie kawy zrobic, siedzialam cala w nerwach i przeczytalam “Ustawe o pomocy publicznej dla przedsiebiorcow” – ale co poza tym, to NIE PAMIETAM – mam czarna dziure w zyciorysie.

Na zebraniu dowiedzialam się natomiast, ze “ZBIOROWY WYSILEK NIEMAL ZAKONCZYL SIĘ SUKCESEM”, wiec spokojnie oddalam się rysowaniu diabolkow i wyobrazaniu sobie, ze jestem Charlotte Corday d’Armont i mam przy sobie dlugi, ostry noz, którym za chwile pozbawie zycia jednego z ojcow Rewolucji.

Zebraniowe langoliery, dziamdzia ich glań.

A wczoraj…
SWIĘCI Z BOSTONU!
SWIĘCI Z BOSTONU!
SWIĘCI Z BOS…

Nieeeeesamowity film! HANIUTA MIAŁA RACJE – film się konczy, a geba się czlowiekowi nie chce zamknac i nie ma się ochoty nic mowic przez najblizsze 3 godziny…

PS. “Swietych z Bostonu” odradzam June ze wzgledu na kota…

PSPS. W adresie, zamiast “blog.pl” wpisalo mi się “bog.pl” – pojawila się nawet informacja o laczeniu z serwerem… Wystraszylam się i wylaczylam. Może nastepnym razem…

Karmilam wczoraj zolwia arbuzem i ten maly, zielony dran ciachnął mnie w palec. No moi panstwo! Powstrzymalam odruch, żeby oblozyc gada cebula i wpakowac na grilla – doszlam do wniosku, ze “pogryzionym przez zolwia zostac – naglego usmiechu fortuny się spodziewaj” i tego się trzymam.

Robaki zostaly wypuszczone na brzegu rzeczki Wiar. Kazda ryba, zyjaca w tych potoczkach, musialaby być o polowe mniejsza od najmniejszego z robakow. Tak, ze robaki się przejechaly przez pol Polski i dostaly swoja druga szanse. Pewnie do dzis chlają ze szczescia z miejscowymi…

Ja probowalam się oddawac mojemu hobby (spanie) (to znaczy, spanie to JEDNO Z moich hobby, ale chyba najwieksze), ale niejaki N. wywlekal mnie za noge spomiędzy owczych skor (TAK TAK – OWCZE SKORY podszywane adamaszkiem!) z okrzykiem “WSTAWAJ, BARBARO RADZIWILLOWNO!” (hmm, czy ona przypadkiem nie umarla na syfilis?…) i wyprowadzal na spacer. Na jego obrone dodam tylko, ze po gorach wspinalismy się glownie Kojotem, bo Kojot musial zaliczyc ofrołd.

Oprocz tego, N. glownie okazywal mi swoje gorace uczucie do mnie. Apogeum osiagnal na rynku w Przemyslu – już sam nie wiedzial, jak by mi tu swoja milosc wyznac, wiec kupil mi kawe, tokaj, a nastepnie gwizdnal mnie lokciem w oko. Wersja oficjalna: chcial mnie objac, ale podejrzewam, ze przeczytal w jakims poradniku ze należy bezustannie zaskakiwac partnera, no wiec mnie zaskoczyl. Nastepnie, ja sobie przykladalam noz do powstajacej bulwy (niestety – nie było siniaka, czego bardzo zaluje, bo mialabym co mu wypominac CO NAJMNIEJ DO GWIAZDKI), a on stwierdzil “To chyba jest synagoga” – i wylal mi pol kieliszka tokaju za dekolt.

I widzielismy wypalanie wegla drzewnego. Mialam kiedys taka czeska bajke (uwielbiam czeskie bajki) o smoku, który wyzeral smolarzowi wegiel drzewny.

Tylko DLACZEGO dzis MUSI BYC poniedziałek?
Wcale się nie dziwie tej krowie, ze się wsciekla.

PS. Pogoda w sam raz na Jane Austen.

No wlasnie – oczekiwalam od zycia OSTATNIEGO DNIA PRZED WYJAZDEM a’la ciasto na pierogi LENIWE.

Od rana nie mam czasu nawet na kawe – DZIEKUJE CI, ZYCIE! Najpierw GADAŁAM, pozniej biegalam, a teraz mnie za chwile SZLAG trafi i zaczne tańczyc na uszach. PRZEPRASZAM! HALO! – czy ktos może slyszal o takiej zasadzie SAWUARWIWRU, ze w piatki po czternastej w pracy to nalezy pic wodke ew. wino bułgarskie wytrawne, a nie biegac jak z pieprzem?

W dodatku w calym srodku tego burdelu dzwoni N. i radosnie obwieszcza mi “NO TO JA TERAZ JADE PO ROBAKI, A POZNIEJ PO CIEBIE!” – po robaki jedzie, zwracam uwage, które PO MOIM TRUPIE spedza te noc w MOJEJ LODOWCE. Odkad mu to obwiescilam, chodzi i mamrocze pod nosem “Taaa… WSZYSTKIM INNYM robakom WOLNO wejsc do lodowki, a MOIM NIE” i w ogole nie reaguje na argumenty, ze ZADNYM nie wolno wejsc, bo mrowki wspolnymi silamy wywalilismy NA PYSK, zreszta mrowki to nie robaki, tylko insekty, i weszly samowolnie.

Czyli on NAJPIERW jedzie po robaki – robaki dla niego wazniejsze, a ja dopiero PO ROBAKACH, coraz lepiej, to się nazywa UDANY ZWIAZEK, jeśli by Panstwo mieli zamiar przyklejac etykietki – sciagawka dla socjologow: U DA NY! Udany zwiazek to taki, w którym wystepuja robaki.

WYBACZAM ROBAKOM z cala swiadomoscia faktu, ze JA z tego wyjazdu WROCE, a one – no, coz… (chyba, ze mnie co zezre na miejscu).

To lece – musze skonczyc wiele radosnych czynnosci, żeby być gotowa na przyjazd TEGO Z ROBAKAMI.

TO – DO ZOBACZENIA PO WEEKENDZIE, który dla mnie zaczyna się za 2 godziny i konczy za 9 dni 🙂

A mial byc TAKI SPOKOJNY, ostatni dzien przed wyjazdem!

Ladnie mnie szef WROBIL…
CZY JA JESTEM WIATRAK?…

Wysluchalismy wczoraj przy rosole babcinym (babcia nie ustaje w wysilkach karmienia nas, mimo ze jako wnuczęta jestesmy NIECO przeterminowani ORAZ nie lubimy jej PSA) historii upicia się mojego sw. p. dziadka z wujem Henrykiem. To znaczy, ja to slyszalam już po raz n-ty, ale dla N. sprawa była swieza. Pozeralismy domowe kluseczki, gdzies w glebi mieszkania lecialo “M JAK MIŁORZĄB”, a babcia opowiadala, jak się dziadek upil. Z wujem.

W ogole, faceci jak się urżną, to zwykle staja się upierdliwi. Meczacy tacy. Za wyjątkiem tych, oczywiście, co po pijaku bija zony, kopia psy, a dzieci przywiazuja do nogi od stolu, ale nie rozmawiamy tu o marginesie spolecznym, tylko o uczciwie pijacym dziadku, z zawodu kowalu, z wujem, z zamilowania mysliwym. Wuj miał psa, którego bardzo powazal i dbal o niego, a pies mu się odwdzieczal madroscia i przenikliwoscia. Kiedys wuj pozyczyl psa koledze na polowanie, a kolega strzelil i spudlowal, to pies wuja spojrzal na kolege z pogardą, nasikal mu na buty i wrocil do domu.

A historia dziala się na tzw. wczasach wagonowych (kiedys uzywalo się wagonow kolejowych jak przyczep campingowych, proszę mlodego pokolenia). Wuj z dziadkiem zaczeli wieczor od ganiania wegorza – zapedzili go do beczki, w ktorej miał zostac uwedzony. Jako, ze wegorz był spory, to im się urwal w trakcie tego wedzenia, wiec żeby już się calkiem nie zmarnowal, to go smazyli po kawalku na masle, w dodatku w elektrycznym czajniku ciotki, która nazajutrz rano dostala zawalu na widok stanu swojego eleganckiego garnka. A ze wegorze sa tluste, to wiadomo -żeby się utrzymac przy zyciu, wegorza popijali.

I około polnocy wywiazala się kilkugodzinna dyskusja pod tytulem “JAKIE FILUT MA WARUNKI”.

Filut – to finezyjne imie nosil pies przybleda, mieszkajacy w tzw. podwórku. Przygarnela go starsza, dystyngowana pani, wlascicielka innych dwoch psow, dla których posylala na wies po marchewke w czasach okupacji, bo psy powinny jest marchewke (kto to powie mojej Melanii?) (ale ja tez nie lubie marchewki – wybaczam jej). Filut przypałętał się z ulicy, dostal bude na podworku, no i wuj – wielbiciel psow – uwazal, ze FILUT MA ZLE WARUNKI – bo podworko, ciemne, bo nigdzie się nie rusza, i uwiazany do budy. Dziadek natomiast twierdzil, ze FILUT MA BARDZO DOBRE WARUNKI – bo ma podworko z wlasna buda.

I tak dwie godziny, az do wyczerpania wegorza. Warunki Filuta.

I dlatego ja się wole upijac egzekwo z facetami! Bo nic gorszego nie ma, niż sluchac ich marudzenia NA TRZEZWO.

A pojutrze wyjezdzamy :::)))

Stek z płetwy rekina – kto jadł, ten przeklina.

Podczas, gdy ona oddawala się sluchaniu wiolonczeli w towarzystwie Hugh Granta w pewnej piwnicy na poludniu Francji, on zalil się jej kuzynce, ze bardzo mu brakuje tego, jaka była kiedys, gdy robila mu makaron z klopsikami z indyka.

Tluszcz i glutaminian sodu – doszedl do wniosku – oto, co nadaje zyciu smak! – i poszli razem do chinskiej knajpy.

A pozniej – stracili wszystkie pieniadze i zyli dlugo i szczesliwie 🙂

“Drobne cwaniaczki” Woody Allena, konkretnie.

PS. Kopniecie w tylek BARDZO pomaga – nadzwyczajnie 🙂