O POWOLI SIĘ ZESKROBYWANIU ZE ŚCIAN

 

Jestem udręczona jak martwa papuga ze skeczu Pythonów. I to z tego momentu skeczu, kiedy John Cleese rąbnął nią o ladę kilka razy.

No nic, jakoś się trzeba pozbierać w jeden w miarę określony kształt (z dużą dupą). Natomiast – przeczytałam i obejrzałam „Atlas chmur”. I trochę nim w łeb dostałam. Taka opowieść, co jakoś zostaje w człowieku i haczy. I kiedy czytałam książkę, to cały czas się zastanawiałam, jak ten Tykwer zrobił z tego film, bo to chyba NIEMOŻLIWE. I okazało się, że on z tego zrobił film PO PROSTU. Zupełnie tak, jak napisana jest książka.

Film jest cudowny (ale mi się podobają filmy, co mają słabe recenzje, spoko), acz bez lektury wcześniej to chyba bym się nie połapała w tych wątkach tak do połowy i szacunek dla tych, co nie czytali i się połapali. Zrobili trochę skrótów – musieli przecież – ale i tak niedużo, tylko w historii Sonmi – niewolnicy z przyszłości – to nie wyszło na dobre, nie ma całego przesłania. No i ten słodziutki hapiendzik, Tom Hanks z dzieciaczkami przy ogniseczku, litości. Ale OK, rozumiem, że inaczej po prostu by nie dostali forsy na ten film i byłaby szkoda wielka. Na historii ucieczki Cavendisha z domu starców śmiałam się jak dzika norka, wyszła przecudownie. Młody Q jako kompozytor Frobisher też bardzo mi się podobał. Wszystko mi się podobało. Każdy jest małą okrzemką w morzu czasu (Natalia Siwiec – okrzemką z cyckami).

No i ta Halina Berry, jak popylała po skałach na Hawajach w białych leginsach, to mogła je JEDNAK odrobinkę zabrudzić, dla zwiększenia realizmu.

Bo nowy serial o tym, jak Kevin Beacon, bardzo sponiewierany przez życie, gania po Ameryce naśladowców seryjnego mordercy psychopaty, wszyscy już oglądają, prawda? („The Following”).

 

0 Replies to “O POWOLI SIĘ ZESKROBYWANIU ZE ŚCIAN”

  1. Połapałabyś się bez czytania, bo ja obejrzałam ,nie mając w ogóle pojęcia o czym będzie i że to jest na podstawie jakiejś książki (bo byłam obrażona na męża i z tego obrażenia poszłam na cokolwiek, co akurat grają, pff)i zakumałam wszystko, a ja jestem wyjątkowo ciężko kojarząca jeśli chodzi o filmy. Książkę przeczytałam krótko potem, dla porządku i tez mi się podobała. Zwłaszcza ta Sonmi zostaje w głowie i nie puszcza.
    A Halina miała pewnie te trykociki z jakiegoś kosmicznego materiału albo przynajmniej wyprane w kosmicznym proszku, co się od niego brud odbija i rozprasza w przestrzeni. Lada chwila zaczną takie reklamować w telewizji, obserwuj uważnie…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*